زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

قرآن حکیم





توصیف قرآن به حکیم بودن، می‌تواند اشاره به زوایای مختلف این کتاب آسمانی داشته باشد.


۱ - صفت حکیم در آیات قرآن



خداوند در آیات مختلف، از قرآن با صفت «حکیم» یاد می‌کند؛ مانند: «وَ الْقُرْآنِ الْحَکیم»؛ ‌ «وَ الذِّکْرِ الْحَکِیمِ»، «الْکِتابِ الْحَکیم».

۲ - توصیف قرآن به حکیم بودن



توصیف قرآن به حکیم بودن؛ می‌تواند اشاره به زوایای مختلف این کتاب آسمانی داشته باشد؛ به عنوان نمونه:

۲.۱ - تبلور حکمت


حکیم است؛ یعنی حکمت در آن تبلور یافته و مستقر شده، و حکمت عبارت است از معارف حقیقی و فروعات آن، از شرایع، عبرت‌ها و موعظه‌ها.

۲.۲ - دور بودن از هرگونه باطل و خرافه


قرآن از آن جهت حکیم است که آیاتش دارای چنان استحکام و نظمی است که هرگونه باطل و خرافه را از خود دور می‌سازد؛ جز حق نمی‌گوید و جز به راه حق دعوت نمی‌کند.

۲.۳ - نزول از سوی حکیم مطلق


کلامی است که از جانب حکیم مطلق نازل شده است.
[۶] کاشانی، ملا فتح الله، تفسیر منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، ج‌۴، ص۳۵، تهران، کتاب‌فروشی محمد حسن علمی، ۱۳۳۶ش.


۲.۴ - محفوظ ماندن از هرگونه تحریف


حکیم است به دلیل نبود اختلاف و تناقض میان آیاتش؛ محفوظ ماندن آن از هرگونه تغییر و تحریف.

۲.۵ - محکم بودن از جهت حلال و حرام


قرآن کتاب حکیم است؛ یعنی از جهت حلال و حرام و امر و نهی محکم است.

۳ - پانویس


 
۱. یس/سوره۳۶، آیه۲.    
۲. آل‌عمران/سوره۳، آیه۵۸.    
۳. یونس/سوره۱۰، آیه۱.    
۴. طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‌۱۷، ص۶۲، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۴۱۷ق.    
۵. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج‌۹، ص۱۷، تهران، دارالکتب الاسلامیة، ۱۳۷۴ش.    
۶. کاشانی، ملا فتح الله، تفسیر منهج الصادقین فی إلزام المخالفین، ج‌۴، ص۳۵، تهران، کتاب‌فروشی محمد حسن علمی، ۱۳۳۶ش.
۷. حقی بروسوی، اسماعیل، تفسیر روح البیان، ج ۷، ص ۳۶۶، دارالفکر، بیروت، بی‌تا.    
۸. سمرقندی، نصر بن محمد بن احمد، تفسیر سمرقندی بحرالعلوم، ج۳، ص۱۱۵، بی‌جا، بی‌نا، بی‌تا.    


۴ - منبع



پایگاه اسلام کوئست.    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.